Sabzi

ترجمه پیشرفته 2 گروه: سبزی - شهسواری - شادکام دادستان ناحیه به یک طرف درشکه خم شده بود و همینطور که به محل مورد نظر نزدیک میشدن بهش خیره شده بود. در حالی که دو تا زن میخواستن به دنبال مردها قدم توی در آشپزخانه بزارن خانم پیترز گفت: "خوشحالم که باهام اومدی." حتی بعد از اینکه پاشو توی راهرو گذاشت و دستشو روی دستگیره‌ی در گذاشت مارتا هیل یه لحظه احساس کرد که نمیتونه از اون در ورودی عبور کنه، دلیلش هم کاملا مشخص بود، چون هیچوقت از اون در رد نشده بود. بارها و بارها با خودش گفته بوده "باید برم اون طرف در و مینی فاستر رو ببینم." هنوز فکر میکرد اسمش مینی فاستره در حالی که الان دیگه بیست سال بود که اسمش خانم رایت بود. البته بعدش همیشه سرش به یه کاری گرم میشد تا مینی فاستر دیگه از ذهنش بیرون بره. اما الان ممکن بود بیاد تو ذهنش. مردها رفتن کنار بخاری. زنها کنار هم کنار هم نزدیک در وایسادن. هندرسون جوان، دادستان روشو برگردوند و گفت "خانم ها بیاین کنار آتیش وایسین." خانم پیترز یه قدم جلو گذاشت و گفت "من سردم نیست." و بنابراین دو تا از زن ها کنار در وایسادن، در ابتدا نه زیاد مردها حدود یک دقیقه در مورد این موضوع صحبت کردن که چه خوب شد کلانتر اون صبح معاونشو فرستاده بود بیرون که براشون آتیش درست کنه. بعدش کلانتر پیترز از کنار بخاری آمد اینور و دکمه کتشو باز کرد و دستاشو به قفسه‌ی آشپزخانه تکیه داد طوری که به نظر میرسید میخواد رسما کاررو شروع کنه. بعد با صدایی نیمه رسمی گفت "خیلی خب آقای هیل، قبل از اینکه به مباحث بپردازیم، به آقای هندرسون بگو دیروز صبح وقتی اومدی اینجا چی دیدی؟" دادستان به اطراف آشپزخانه نگاه میکرد گفت "در هر حال چیزی هم جا به جا شده؟" بعد به کلانتر رو کرد و گفت "همه چیز به همون ترتیبیه که دیروز بود؟" پیترز نگاهشو از گنجه به ظرفشویی منتقل کرد، بعدش به یک گهواره‌ی قدیمی و بعد به طرف دیگه‌ی قفسه ی آشپزخانه نگاهی انداخت و گفت "همش همونجوریه که بود." دادستان گفت "مطمئنا دیروز یه نفر اینجا رو ترک کرده." کلانتر با حالتی ... پاسخ داد "آه... دیروز، وقتی مجبور شدم فرانک رو بفرستم به مرکز موریس تا به اون مردی که دیوانه شده بود رسیدگی کنه –اجازه بده برات توضیح بدم. دیروز دستام پر بود (کلی کار داشتم). میدانستم که تو فردا از اوماها برمیگری جورج و خودم هم به همه چیز رسیگی کردم" دادستان با حالتی که میزاشت چیزی که گذشته بود بگذره گفت "خب آقای هیل. فقط بگو دیروز وقتی آمدی اینجا چه اتفاقی افتاد" خانم هیل هنوز به در تکیه داده بود هنوز همون احساس هراس مادرانه ای رو داشت که بچه‌ش میخاد یکمی صحبت کنه. لویس غالبا به اطراف پرسه میزد و جزییات داستان رو قاطی میکرد.امیدوار بود قضیه رو مستقیم و آشکار بگه و وارد جزییاتی که ممکن بود همه چیز رو برای مینی فاستر سخت تر کنه نشه